Kamerun

Kamerun to państwo w środkowo-zachodniej Afryce liczące 18 mln mieszkańców pochodzących z kilkunastu plemion afrykańskich. Kamerun należy do biednych i słabo rozwiniętych państw. Kraj ze względu na klimat, ukształtowanie terenu, gospodarkę i panujące zwyczaje określany jest mianem „miniaturki Afryki”. Dominuje tutaj klimat równikowy, tropikalny o wybitnej wilgotności i gwałtownych deszczach. Temperatury na południowym wschodzie kraju dochodzą do +40 C. Z tego powodu panuje malaria i inne choroby tropikalne.

Chrześcijaństwo w Kamerunie jest stosunkowo młode, bo liczy zaledwie 30 lat. Choć ochrzczeni w kościele katolickim stanowią ponad 30% mieszkańców, to wciąż dominują tutaj wierzenia i zwyczaje pogańskie, i praktyka poligamii. W tym kontekście niezrozumiałe są dla Kameruńczyków: celibat i sakrament małżeństwa. Brak kapłanów utrudnia ewangelizację i katechizację mieszkańców. Widoczna jest dynamiczna ekspansja islamu. Obecnie muzułmanie stanowią już 25% społeczeństwa. Podobną grupę stanowią protestanci.

 

Marianie w Kamerunie

Marianie przybyli do Kamerunu w 1999 roku na zaproszenie ks. bp. Jana Ozgi. Biskup Ozga zaprosił misjonarzy z Polski do diecezji Doumé – Abong’Mbang, gdzie szczególnie silnie odczuwalny jest niedostatek kapłanów. Diecezja położona jest w najbardziej zacofanym regionie kraju. Marianie początkowo wspierali biskupa prowadząc katedralną parafię, rozwijając duszpasterstwo i kierując niższym seminarium duchownym. W 2002 r. objęli opuszczoną misję w Atoku, gdzie zastali zaniedbany i brudny kościół. Wokół, a nawet w samej świątyni, przechadzały się kozy i świnie. Nie było sali, która mogłaby stać się miejscem spotkań i animacji. Po niespełna 3 latach pobytu księży misja w Atoku zmieniła się nie do poznania. Kościół został gruntownie odremontowany, a teren misji ogrodzony i starannie zagospodarowany. Wybudowano centrum parafialne, w którym mieści się biuro, sala konferencyjna oraz sala dla młodzieży. Powstał dom formacyjny dla kandydatów do Zgromadzenia.

Obserwując niską moralność mieszkańców, marianie oparli ewangelizację na głoszeniu orędzia o Bożym Miłosierdziu. W 2004 roku w święto Miłosierdzia Bożego odbyła się uroczystość ogłoszenia kościoła w Atoku diecezjalnym sanktuarium Miłosierdzia Bożego. Odsłonięto obraz Jezusa Miłosiernego, pobłogosławiony w Rzymie przez Jana Pawła II. To obecnie jedyne sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Kamerunie. Przy sanktuarium działa Diecezjalny Apostolat Miłosierdzia Bożego.

Do misji Atok należy 25 wiosek, które tworzą parafię Miłosierdzia Bożego, liczącą ok. 1800 katolików oraz ok. 1000 osób, które nie są ochrzczone, ale identyfikują się z kościołem katolickim. Dwie wioski znajdują się po przeciwnej stronie rzeki Nyog; dopływa się do nich łódką. Oprócz kościoła parafialnego w Atoku do misji należą 22 kaplice dojazdowe w wioskach; wierni gromadzą się tam na niedzielne celebracje i tygodniowe katechezy oraz średnio raz na 2 miesiące na Mszy św. Na ok. 400 rodzin tylko 50 pozostaje w związku sakramentalnym. Około 40 związków to związki poligamiczne.

Innym polem działalności jest formacja katolicka dzieci i młodzieży. Młodzież może uczęszczać na comiesięczne sesje odbywające się każdorazowo w innej wiosce. W spotkaniach bierze udział około 60– 120 osób. Organizowane są również sesje powołaniowe dla chłopców, którzy pragną poświęcić swoje życie Chrystusowi. Duszpasterstwo dzieci obejmuje ponad 700 osób.. Oprócz działalności duszpasterskiej misja prowadzi działania charytatywne: pomaga chorym i kalekim, wspiera kształcenie najbiedniejszych dzieci i młodzieży. Każdego roku przekazywane są fundusze na kształcenie ok. 26 osób.

Obecnie trwa budowa seminarium w Yaounde-Ngoya dla mariańskich kleryków z Kamerunu, Rwandy i Konga. Marianie rozpoczynają kolejną misję - prowadzenie parafii w Obala w centrum kraju. Na stałe zakonnicy zamieszkają tam w przyszłym roku.