Świeccy w kościele

Świecki - czyli kto?
Świecki to każdy ochrzczony wierny, który nie jest księdzem, zakonnikiem ani siostrą zakonną. Świeccy to wyznawcy Chrystusa żyjący w świecie i wypełniający każdego dnia obowiązki właściwe dla swojego rodzaju powołania: małżonkowie i rodziny, młodzież, osoby samotne, wdowy i wdowcy. To pełnoprawni członkowie Kościoła, którzy mają swoją misję do spełnienia.

Misja świeckich
Podstawowym powołaniem każdego ochrzczonego, a wiec także świeckich, jest dążenie do świętości. Wszystkich w Kościele dotyczą słowa Jezusa: „Bądźcie tedy i wy doskonali, jak doskonały jest Ojciec wasz niebieski” (Mt 5,48). Świeccy wzrastają w doskonałości, wiernie wypełniając obowiązki swego stanu i sumiennie wykonując pracę zawodową.
Posłannictwo świeckich polega na głoszeniu Chrystusa przykładem życia i słowem w świecie, w ich codziennych obowiązkach. Będąc znakiem żywego Boga w swoim otoczeniu, świeccy uświęcają świat od wewnątrz, ofiarowując Stwórcy wszystko, czym żyją. W ten sposób mogą być uświęcane miejsca ich pracy i nauki oraz relacje rodzinne i społeczne. Świeccy są posłani do Pańskiej winnicy, którą jest cały świat. Podejmowana przez wiernych ewangelizacja może być szczególnie skuteczna, ponieważ świadczą oni o tym, że wiara może przenikać i uświęcać codzienne życie zawodowe i rodzinne. Świeccy mogą dotrzeć z Ewangelią do tych środowisk, gdzie kapłani nie mają dostępu.
Świeccy mają udział w kapłaństwie powszechnym, ale nie mogą w niczym zastąpić kapłanów urzędowych. Ich kapłaństwo polega na tym, że wszystkie swoje doczesne sprawy przynoszą Panu Bogu w ofierze i w ten sposób przyczyniają się do przemieniania świata.

Świeccy w życiu Kościoła?
Są w Kościele posługi i funkcje wykonywane na mocy święceń, ale są też takie, które może wypełniać każdy ochrzczony. Świeccy nigdy nie stają się duszpasterzami, nawet jeśli z powodu braku kapłanów wykonują czasem niektóre zadania przeznaczone dla księży. Mogą służyć swoim siostrom i braciom, angażując się w liturgię oraz będąc obecnymi w strukturach Kościoła. Powinni też nieść Dobrą Nowinę wszędzie, gdzie podejmują zadania w życiu społecznym, gospodarczym i politycznym. Ich szczególnym powołaniem jest układanie życia rodzinnego zgodnie z duchem Ewangelii i przekazywanie wiary - pierwszymi katechetami są przecież rodzice i dziadkowie. Świeccy uczestniczą w życiu Kościoła także przez dzieła apostolskie w parafiach i diecezjalne rady duszpasterskie.
Kościół powierza świeckim odpowiedzialność za dzieła apostolskie, ponieważ wraz ze swoimi pasterzami są oni współodpowiedzialni za dzieło ewangelizacji świata. Przyjmując na siebie jakąkolwiek posługę czy funkcję w Kościele, trzeba pamiętać, że żadne duchowe dary nie zwalniają świeckich z obowiązku posłuszeństwa wobec pasterzy Kościoła. Świeccy mogą też nieść innym Chrystusa, angażując się w przepowiadanie słowa Bożego i dzieła miłosierdzia, a także działając na rzecz sprawiedliwości i wspólnego dobra w życiu społecznym i politycznym. Wielu świeckich duchowo i materialnie uczestniczy w dziełach misyjnych prowadzonych przez Kościół w krajach, gdzie Chrystus nie jest znany. Niektórzy, jako wolontariusze, wyjeżdżają do tych krajów jako świeccy misjonarze. Zwykle odbywa się to pod kierunkiem biskupa ich diecezji lub zakonu.

Formacja świeckich
Bardzo trudno jest pozostać wiernym Panu Bogu, żyjąc w świecie, gdzie dominuje świat bez Boga. Aby nieść innym Chrystusa, trzeba codziennie troszczyć się o przyjaźń z Bogiem. Jest to możliwe przez słuchanie słowa Bożego, przyjmowanie sakramentów oraz modlitwę. Pomocą ku temu może służyć przynależność do wspólnot życia chrześcijańskiego, które proponują stałą formację wzrostu w wierze. Niezbędna jest też lektura literatury religijnej.

Rola osób starszych, rodzin i młodych
Do przymnożenia chwały Bożej mogą przyczyniać się wszyscy świeccy, bez wyjątku. Także chorzy i cierpiący mogą ofiarowywać swoje cierpienia Chrystusowi i w ten sposób wypraszać nawrócenie dla świata. Od osób starszych Kościół oczekuje przede wszystkim dzielenia się darem mądrości. Młodzi mogą uczestniczyć w ewangelizacji, wykorzystując swoją energię i entuzjazm. Ubogacająca jest także obecność w Kościele rodzin. A więc świeccy mogą podejmować różne dzieła i różne duchowe drogi, zależnie od swoich możliwości i stanu życia. Każdy powinien rozpoznać i realizować swoje wyjątkowe powołanie.